Trauma której nie widać

wtorek, 26 sierpnia 2025

  :: Umów konsultację z psychologiem  >>

Trauma skumulowana nie jest pojęciem szeroko znanym, dlatego warto się jej przyjrzeć.

 
Trauma nie zawsze jest jednym, gwałtownym wydarzeniem, które łatwo zidentyfikować. Czasem przybiera formę „niewidzialnych ran”, które kumulują się latami. I choć pojedynczo mogą wy-dawać się nieistotne, ich łączny wpływ na naszą psychikę i ciało jest ogromny.
 
Wyobraź sobie, że Twój system nerwowy jest jak waga. Gwałtowna trauma to nagły, duży ciężar, który przewraca ją od razu. Trauma skumulowana to coś zupełnie innego – to setki małych kamyczków, które każdego dnia dokładane są na szalę. Na początku nic się nie dzieje, ale po latach waga w końcu się przewraca.
 
Te małe kamyczki to mikrourazy psychiczne: ciągła krytyka, poczucie bycia niezauważonym, emocjonalne zaniedbanie, czy powtarzające się odrzucenie. Z czasem mózg, próbując radzić sobie z tym nieustannym obciążeniem, zaczyna się zmieniać. Oś stresu (układ hormonalny) jest w ciągłym stanie alarmu, co prowadzi do chronicznie podwyższonego poziomu kortyzolu. A to z kolei uszkadza komórki nerwowe i wpływa na cały Twój organizm.
 
📍 W efekcie Twój hipokamp, odpowiedzialny za pamięć i regulację emocji, zmniejsza się, przez co trudniej Ci radzić sobie ze stresem.
📍 Z kolei ciało migdałowate, czyli centrum lęku, staje się nadmiernie aktywne. Czujesz lęk, nawet gdy nie ma realnego zagrożenia. To mechanizm obronny, który w pewnym momencie zaczyna działać przeciwko Tobie.
 
Te "niewidzialne" rany głęboko wpływają na Twoje poczucie własnej wartości, obraz siebie i umiejętność budowania zdrowych relacji. Mogą być źródłem wielu trudności, takich jak:
• Depresji i zaburzeń lękowych
To jedne z najczęstszych konsekwencji. Ciągłe poczucie odrzucenia, braku wartości czy lęk przed kolejnym zranieniem mogą prowadzić do głębokiego obniżenia nastroju i poczucia osamotnienia.
 
• Zaburzenia osobowości (np. borderline)
Mikrourazy, zwłaszcza te doświadczane w dzieciństwie, są silnie powiązane z rozwojem zaburzeń, które charakteryzują się niestabilnością emocjonalną i trudnościami w relacjach.
 
• Zaburzenia odżywiania i uzależnienia
Często są próbą radzenia sobie z wewnętrznym bólem i poczuciem braku kontroli nad własnym życiem.
 
• Trudności w relacjach
Mikrourazy sprawiają, że człowiek boi się bliskości, obawia się ponownego zranienia i nie wie, jak tworzyć zdrowe, bezpieczne więzi.
 
Zaburzenia depresyjno-lękowe i trudności relacjach to najczęstsze trudności z którymi na co dzień spotykam się w gabinecie. Dopiero po kilku spotkaniach pacjenci zgłaszają, że problemy których doświadczają mają głębokie źródło w przeszłości. I ta przeszłość dogania ich w obecnym momencie życia.
Dlatego rozpoznanie traumy skumulowanej jest pierwszym i najważniejszym krokiem. Właśnie dlatego tak ważne jest, aby psychoterapeuta pracował nad całą historią życia pacjenta, a nie tylko nad jednym, pojedynczym wydarzeniem.
 
Pamiętaj – nie musisz przeżywać wielkiej tragedii, by mieć prawo do czucia się zranionym. Twoje doświadczenia mają znaczenie i zasługujesz na to, by się nimi zająć.
Jesteś w stanie sobie pomóc. Jeśli czujesz, że ten temat dotyczy ciebie możesz zacząć od małych kroków: zachęcam do prowadzenia dziennika emocji, w którym zapisuje się to co się danego dnia czuje i dlaczego. To pomoże nazwać te "niewidzialne rany".
 
Pamiętaj też, że najlepszą formą pomocy jest szukanie wsparcia. Daj sobie pozwolenie na to, by poprosić o pomoc psychoterapeutę. Z jego pomocą, krok po kroku, można nauczyć się dbać o siebie, budować poczucie bezpieczeństwa i odzyskać spokój.
Człowiek jest silniejszy, niż myśli, a proces leczenia jest możliwy.
 
 

Umów konsultację z psychologiem >>

Aneta Styńska
psycholog, certyfikowany terapeuta par, psychoterapeuta w trakcie szkolenia
 

Jak kupować? Wybierz produkt odpowiedni dla Ciebie Podaj nam swoje dane Dokonaj opłaty Aktywacja następuje w ciągu 24 godzin od momentu wpłaty środków

Jeżeli potrzebujesz natychmiastowej pomocy, zadzwoń pod numer alarmowy 112 (Polska) lub udaj się do najbliższej jednostki pogotowia ratunkowego lub policji. Możesz również skorzystać z bezpłatnego kryzysowego telefonu wsparcia. Numer dla dorosłych tel. 116 123 (14:00-22:00), dla młodzieży tel. 116 111 (12:00-02:00). Nasz serwis nie jest przeznaczony dla osób znajdujących się w sytuacji zagrożenia życia.